“Καθε ανασα που παιρνουμε απωθει τον θανατο που συνεχως μας πολιορκει…Στο τελος ο θανατος πρεπει να θριαμβευσει,γιατι οριστηκε για μας απο τη γεννηση μας και παιζει με το θυμα του μονο για λιγο,πριν το καταβροχθισει.Κι ομως,συνεχιζουμε με μεγαλο ενδιαφερον και με πολλη φροντιδα τη ζωη μας για οσο μεγαλυτερο διαστημα γινεται,οπως θα φτιαχναμε μια σαπουνοφουσκα,οσο μεγαλυτερη μπορουμε,παρα την απολυτη βεβαιοτητα μας πως στο τελος θα σκασει.” Arthur Schopenhauer
