Ως το ξημέρωμα… (Μέρος 3ο)

…Το δωμάτιο ήταν φωτεινό και πολυτελές. Ένα μεγάλο στρογγυλό κρεβάτι δέσποζε στη μέση, μια τεράστια τηλεόραση βρισκόταν απέναντί του (σουρεάλ στοιχείο σε έναν τέτοιο χώρο…) και δύο κομψά κομοδίνα υψώνονταν στις πλευρές του. Ο Κώστας περπατούσε στο κόκκινο χαλί και έφτασε να κοιτάζει απ’το φιμέ τζάμι τον δρόμο της πόλης, σχεδόν άδειο μέσα στα ξημερώματα, κρατώντας ένα ποτήρι ουίσκι απ’το πλήρες μπαράκι του δωματίου στο ένα χέρι και ένα αναμμένο τσιγάρο στο άλλο. Αναρωτιόταν αν όλες οι γυναίκες είχαν συνάψει μια μυστική συμφωνία να επιμένουν να χρησιμοποιήσουν την τουαλέτα μόλις τις πήγαινε στο δωμάτιο 316 του ξενοδοχείου Platinum. Λες και είχαν να ετοιμάσουν καμια σατανική πλεκτάνη ακριβώς τη στιγμη που αυτός είχε τη μεγαλύτερη καύλα. Ειδικά στο ασανσέρ, αυτη τη φορά ένιωσε πως ίσως να μην μπορέσει να κρατηθεί καθώς περνουσε το χέρι του κάτω απ’τη φούστα της…

Έτσι έκανε κι αυτή. Μόνο που δεν βρίσκονταν στο Platinum, το σκατένιο εκείνο ξενοδοχείο όπου συνήθιζε να εκτονώνει τις ορμές του, κυριολεκτικά εις βάρος κάθε άτυχης που έπεφτε στο διάβα του. Του είχε προτείνει αυτή το ξενοδοχείο και αυτός συμφώνησε, στην αρχή διστακτικά γιατί θα του κόστιζε μια περιουσία, αλλά όσο πέρναγε η ώρα του φαινόταν όλο και καλύτερη ιδέα. Σκέφτηκε πως αν την πήγαινε στο Platinum θα ήταν σαν να τρώει αστακό σε λαδόκολλα…

Του είχε κάνει μεγάλη εντύπωση στη διαδρομή ότι είχαν ανταλλάξει ελάχιστες κουβέντες. Ευχάριστη έκπληξη βέβαια γι’αυτόν που ο νους του δεν ξεκόλλαγε από αυτό που κρυβόταν κάτω απ’τη φούστα της. Εντάξει, ήταν όμορφη και τον είχε ταρακουνήσει συναισθηματικά, αλλά αυτά μπορούσε να τα σκεφτεί αργότερα… Τουλάχιστον δεν τον έπρηζε σαν κάθε άλλη μαλακισμένη που είχε την μανία να συζητάει για την ιστορία της ζωής της μέχρι να την ρίξει στο κρεβάτι… Το μόνο που είχε παρατηρήσει ήταν ότι, σε μια στάση στο περίπτερο για να πάρει καπότες και τσιγάρα, την είδε να μιλάει αγχωμένη στο τηλέφωνο…

Αυτό πρέπει να έκανε και τώρα στο μπάνιο. Τώρα πια η υποψία του είχε γίνει βεβαιότητα. Κάποιο γκόμενο κεράτωνε η πουτανίτσα και πάσχιζε να τα μπαλώσει δια τηλεφώνου. «Στ’αρχίδια μου» σκέφτηκε σχεδόν φωναχτά όταν η πόρτα του μπάνιου άνοιξε… Τον ξαναέλουσε κρύος ιδρώτας όπως πριν μερικές ώρες στο club, όταν την πρωτοείδε… Του πέρασε φευγαλέα η σκέψη πως με αυτήν έπρεπε να έχει το νου του γιατί πρώτη φορά ένιωθε ευάλωτος απέναντι σε γυναίκα, την στιγμή που η γλώσσα της είχε ήδη παραβιάσει το στόμα του. Αισθανόταν να τον τυλίγει ένα σύννεφο παραζάλης καθώς τα έμπειρα -όπως αποδεικνυόταν- χέρια της ξεκούμπωναν και το τελευταίο κουμπι του παντελονιού του. Γονατιστή μπροστά του, σε στάση υποτακτική μα συγχρόνως τόσο εξουσιαστική, τον οδήγησε σε πρόωρη εκσπερμάτωση, κάτι που φάνηκε να σοκάρει και τους δύο.

Σε δευτερόλεπτα βρίσκονταν γυμνοί στο κρεβάτι, με τον Κώστα να έχει χάσει τον έλεγχο των κινήσεων και να παραδίνεται σαν αναίσθητος
στις ορέξεις του θηρίου…

Συνεχίζεται

Advertisements

3 thoughts on “Ως το ξημέρωμα… (Μέρος 3ο)

Add yours

  1. Το έκανες film noir αξάφνου, καλλιτέχνη! Αυτά είναι! Διατηρούσα τις αμφιβολίες μου στα πρώτα 2 μέρη. Κακώς! Ήξερες εσύ! Μην ακούς κανέναν. Το έκοψες στο καλύτερο, αλλιώς τι θα έμενε για να περιμένει κανείς; Όποιος σε κατηγορήσει για Παπακαλιατισμό είναι εγκάθετος και δε ξέρει απο showμπίζνα! Αρκεί βέβαια, το επόμενο μέρος να βγει πριν το Πάσχα! Είπαμε, όλα καλά αλλά μη γεννήσουμε κιόλας!

  2. Οκ, μια απορία μου τη γέννησες… Για το που το πας τελικα…! Ελπίζω μόνο να μην ξυπνήσει σε καμία μπανιέρα με παγάκια…! 😉

    Καλησπέρα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Create a website or blog at WordPress.com

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: