9/11

Περασμένα…

Ξεχασμένα…

Πρέπει κάποτε να καταλάβουμε τους εαυτούς μας. Να καταλάβουμε ότι είμαστε αδύναμοι να αλλάξουμε τον κόσμο και να συμφιλιωθούμε με την ιδέα. Σας πείραξαν οι φωτιές που κατακάψανε την Ελλάδα; Κι εμένα. Σας πείραξε όταν σκοτώθηκαν 3000 άνθρωποι στην (ανεξιχνίαστη) επιθεση στους δίδυμους πύργους; Ε, όσο να’ναι!

Σας ενοχλεί αυτό…;

21 χρόνια πέρασαν, αλλά αυτό το παιδάκι δεν θα ξεχάσει ποτέ τι έγινε στις 26 Απριλίου του 1986. Εσύ θυμάσαι; Μπα, κάτσε να έρθει η θλιβερή επέτειος και ίσως μας το θυμίσουν κάποιοι…

Το παιδάκι αυτό πεινάει…Και δε μπορεί να ξεχάσει σε ποια κατάσταση βρίσκεται…

Εσύ το θυμάσαι;

Και πόσα άλλα; Σεισμοί, πόλεμοι, βομβαρδισμοί άμαχων πληθυσμών, τυφώνες, φτώχεια, πείνα και η λίστα δεν έχει τελειωμό…

Σιχάθηκα πια την παρουσίαση κάθε σοβαρού γεγονότος σαν πρωτοφανές! «Πρωτοφανής οικολογική καταστροφή από τις πυρκαγιές στην Ελλάδα». Καλά, έχετε πάρει χαμπάρι τι γίνεται π.χ. στον Αμαζόνιο; «Ε, αυτό είναι μακριά, εδώ μιλάμε για φωτιές δίπλα στο σπίτι μας…»

Έχουμε μπερδέψει την έννοια της γνώσης και της πληροφορίας. Είναι νομίζω ένα είδος διανοητικού jet-lag. Δεν είμαστε «φτιαγμένοι» να ταξιδεύουμε στην άλλη άκρη της γης σε λίγες ώρες. Όπως δεν είμαστε «φτιαγμένοι» και να γνωρίζουμε τι συμβαίνει σε κάθε γωνιά της γης, ανά πάσα στιγμή. Και η άποψή μου ενισχύεται από το γεγονός ότι πιο πολύ σοκαριζόμαστε με ότι συμβαίνει «δίπλα» μας παρά με όσα συμβαίνουν καθημερινά σε κάθε γωνιά της υφηλίου. Κάποιος θα το πει πατριωτισμό… «Με νοιάζει πιο πολύ τι συμβαίνει στη χώρα μου.» Εγώ θα το πω φυσική άμυνα. Δε μας παίρνει να ενδιαφερόμαστε για τόσα πολλά… Δε «χωράει»… Κι αν κάποιοι έφτιαξαν κάποτε τα σύνορα της χώρας μας, ε τότε τόσο το καλύτερο! Οριοθετούμε κι εμείς το «συλλογικό» μας ενδιαφέρον…

Πρέπει να σταματήσουμε να καταναλώνουμε πόνο, οδύνη και θλίψη. Ο κόσμος που ζούμε δεν θα αλλάξει. Ήταν έτσι και πριν γεννηθούμε. Όταν δεν υπήρχε τηλεόραση να μας βομβαρδίζει με αηδίες και με εικόνες φρίκης από το πρωί μέχρι το βράδυ μέχρι να βρει το επόμενο «πρωτοφανές» θέμα. Να μας κάνει να νιώθουμε σκατά με ότι συμβαίνει, ενώ δεν φταίμε και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Να μας κάνουν πλύση εγκεφάλου ότι «η ευθύνη είναι συλλογική». Πρέπει να σταματήσουμε να καταναλώνουμε πόνο που δεν είναι δικός μας.

Εγώ αποφάσισα να δίνω την προσωπική μου μάχη από δω και στο εξής. Να βελτιώνω τον εαυτό μου, να φροντίζω τους δικούς μου, και το ψυχικό μου περίσσευμα να το διοχετεύω κατά το δυνατό καλύτερα. Δεν ξέρω αν αυτό θα έχει αντίκρυσμα στο σύνολο (ή μαλλον στο υποσύνολο του συνόλου) που ανήκω… Για να είμαι ειλικρινής δεν το πιστεύω… Αλλά αυτό έχω!

Θα με πείτε ατομιστή, μηδενιστή και πολλά άλλα… Ίσως έχετε δίκιο! Εγώ πάλι πιστεύω ότι είμαι άνθρωπος. Και θα προσπαθήσω να συμφιλιωθώ με την ιδέα…

Advertisements

8 thoughts on “9/11

Add yours

  1. η λυση πιστευω βρισκεται στο να στραφουμε ολοι λιγο στον εαυτο μας και να προσπαθησουμε να τον βελτιωσουμε.παντα φταινε οι αλλοι,δεν συλλογιζομαστε το τι κανουμε εμεις.πολλοι στις φωτιες καθονταν στα σπιτια τους αποσβολωμενοι και κοιταζαν την καταστροφη,κατηγορωντας τους ασυνειδητους που εβαλαν τις φωτιες και βαλθηκαν να μας καψουν-σκεφτηκαν αραγε ποτε οτι εστω και δυο απόλες αυτες τις φωτιες μπορει να ξεκινησαν απο τα δικα τους σκουπιδια που αφησαν πισω τους μετα απο μια εκδρομη στην υπαιθρο??το σιγουρο ειναι οτι δεν μπορουμε να σωσουμε τον κοσμο,αλλα για καθετι μικρο που περναει απο τα χερια μας κατι μπορουμε να κανουμε.

  2. Δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω – δυστυχώς.
    Αλήθειες λες, που τις ντύνουμε για λίγο με τα ψέμματα της δράσης κάθε που μια καταστροφή μας βρίσκει και δεν είναι π.χ. το πέρασμα ενός τυφώνα στη Μανίλα αλλά κάτι εγγύτερο.
    Δεν έχω και πολλά να συμπληρώσω, με βρίσκεις πολύ σύμφωνο σε όλα.

    Μόνο αυτό με το περίσσευμα που λες, ο καλύτερος τρόπος να το διοχετεύεις είναι να μου δίνεις τα λεφτά σου. Θα απαλλαγείς από υλικές ανάγκες και θα μπορείς να επικεντρωθείς στο ψυχικό σου έργο. Βλέπεις, κι εγώ πιστεύω ότι είμαι άνθρωπος!

  3. an205: Γι’αυτο και εγω δεν θελω ουτε να βλεπω, ουτε να ακουω, αλλα να μιλαω… Προοπτικες που μονο η wind μας προσφερει τη σημερον ημερα! Τι να πεις…;

    mtdoggie: Για αυτο το καθετι μικρο μιλω κι εγω καλη μου! Οι αναρθρες κραυγες δεν οδηγουν πουθενα. Πρεπει να σκυψουμε το κεφαλι και να κανουμε αυτοκριτικη. Εντελως προσωπικη. Τουλαχιστον (κι αυτο ισχυει για μενα) να κερδισουμε τους εαυτους μας αν δεν γινεται να ξανακερδισουμε τον κοσμο γυρω μας…

    Υ’Γ. Θελω το σκυλο σου για μια βδομαδα! Ειναι φοβερος! Λαμπραντορ;

    2Σx2: Συγχυση! Πληρης και ανυπερβλητη. Δεν ξερεις που να πρωτοκοιταξεις… Μηπως μεσα σου για αρχη;

    Λεφτα δεν εχει και εγω δεν πιστευω οτι εισαι ανθρωπος…

    tsaperdona: Εγκαθετη!

  4. Εγώ για το λόγο αυτό δεν παρακολουθώ τηλεόραση γενικά και ειδικότερα όταν αναφέρεται σε κοσμοιστορικές καταστροφές. Να φανταστείς το βιντεοκλίπ με την πτώση των δίδυμων πύργων το είδα για πρώτη φορά φέτος, όταν πήρα σε DVD την ταινία United 93. Όταν συνέβηκε το γεγονός δεν άνοιξα καθόλου τηλεόραση, γιατί δεν ήθελα να με στοιχειώσουν εικόνες για τις οποίες δεν ήμουν σε θέση να κάνω το παραμικρό. Το ίδιο κάνω κάθε φορά που γίνονται σεισμοί, πλημμύρες, φωτιές, τσουνάμια κ.λπ.

  5. Σοφια: Την καλυτερη δουλεια κανεις. Η τηλεοραση σε κατι τετοια θεματα μονο κακο κανει! Επαναληψη της φρικης για σκοπους καταναλωσης κι οχι ενημερωσης. Ποσες εικονες πρεπει να δεις δηλαδη για να εμπεδωσεις μια μεγαλη καταστροφη…;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Create a website or blog at WordPress.com

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: