Καβούκι

Κατεβάζω το Γενικό.

Δε χρειάζομαι φως μέσα σ’αυτό το καβούκι. Οι ηλιαχτίδες που διαπερνούν τις σχισμές από το σκληρό κέλυφός του μου είναι αρκετές. Αρκετές για να μπορώ να υπάρχω, καλυμμένος και προστατευμένος στη ζεστή του θαλπωρή…

Λένε ότι οι τυφλοί αναπτύσσουν περισσότερο τις υπόλοιπες αισθήσεις τους. Λες και κάποια αστρική συνομωσία προέβλεψε ώστε να τους προσφέρει μία εναλλακτική συνείδηση του περιβάλλοντος. Γιατί να μην εκμεταλλευτώ κι εγώ αυτήν τη προσφορά;

Το καβούκι μου το σέρνω στην πλάτη μου με κόπο, αλλά δεν το αποχωρίζομαι. Τα ερεθίσματα από τον έξω κόσμο είναι αμυδρά… Κι όμως τα νιώθω. Η ενέργειά τους με ηλεκτρίζει. Ο απόηχός τους σφυρίζει στ’αυτιά μου. Η οσμή τους με κατακλύζει… Και η γεύση τους; Αυτή μου προκαλεί αναγούλα!

Τελευταία οι απόψεις διίστανται…

Άλλοι λένε ότι τα πάντα γύρω μας είναι εγωισμός. Οι λέξεις κουβαλάνε φορτία. Ο εγωισμός, φορτίο αρνητικό. Όμως, αν το σκεφτείς, ο εγωισμός μας είναι το σύμπαν μας. Και, σίγουρα, η κυνική μας πλευρά θα ζει για πάντα κάτω από το καβούκι του εγωισμού της… Κι όσο για την άλλη, την αλτρουιστική; Μα αυτή είναι η μεγαλύτερη εγωίστρια από όλες!!!

Βέβαια οι απόψεις είναι απλά απόψεις. Και για κάθε στιβαρή άποψη, υπάρχει ένας ισχυρός αντίλογος που με μαεστρική ρητορική μπορεί να την γκρεμίσει …

Στην άλλη όχθη έχουμε αυτούς που πιστεύουν ότι τα πάντα είναι ενέργεια. Ένα κράμα φυσικής και μεταφυσικής σα να λέμε. Υπάρχουν λέει παραπάνω από 3 διαστάσεις και είναι στο χέρι μας να λύσουμε τα δεσμά που φυλακίζουν το μυαλό μας στα εγκόσμια … και να ταξιδέψουμε! 21 γραμμάρια ζυγίζει η ψυχή μου. Να τ’αφήσω; Τα υπόλοιπα 70 παρακάτι κιλά μου αποτελούν ύλη. Μα τι είναι η ύλη; Ενέργεια. Και η ενέργεια δεν αλλοιώνεται, δε χάνεται, δεν πεθαίνει. Μόνο αλλάζει μορφές. Φοράει μάσκες, προσωπεία. Μετατρέπεται, μεταφορφώνεται, αλλάζει … καβούκι.

Στην τρίτη όχθη, αυτή που την ύπαρξή της αποδέχονται μόνο όσοι κολυμπούν στις ν διαστάσεις, υπάρχουν αυτοί που πιστεύουν στο θεό. Στον έναν και μοναδικό, στο θεό ήλιο και τη μάνα γη, στη θεά της μουστάρδας όπως οι ανυπόταχτοι γαλάτες; Μικρή σημασία έχει. Το θέμα είναι πως υπάρχει κάποιος, κάπου και κυβερνάει. Στο όνομά του προσκυνάμε, θυσιάζουμε ζώα ή τρώμε το σουβλάκι μας με μπόλικη μουστάρδα…!

Τι φοβερός που είναι ο θάνατος. Η μεγαλύτερη Μούσα όλων των εποχών. Κάτω από το μανδύα του τρόμου που σκορπά, γράφτηκαν βιβλία, κοσμοθεωρίες. Άλλοι θα μετενσαρκωθούν, άλλοι θα ζήσουν αιώνια, άλλοι θα μας αφήσουν για άλλες διαστάσεις.

Εγωίσταρε!!!

Σκουλήκια θα φάνε το περιεχόμενο του καβουκιού σου! Πάρτο χαμπάρι…

Advertisements

2 thoughts on “Καβούκι

Add yours

  1. τι διαβαζες θελω να μαθω οταν το εγραφες το ποστ!
    Αυτο που λενε για τους τυφλους ειναι αληθεια. Οπως αληθεια ειναι και το αλλο που λενε για τους κουφους.
    Ομως εσυ μια χαρα βλεπεις και ακους και νιωθεις και δεν ξερω αν επιασα τον ακριβη (αν υπαρχει) ειρμο του κειμενου, αλλα νομιζω ειναι καιρος να βγεις απο το καβουκι σου.

    γραψε κι εσυ ενα ποστ τωρα, ναι;

  2. Αγαπητε φιλε void η αποδοση της πραγματικοτητας που προερχεται απο το συγκλονιστικο αυτο κειμενο ειναι μοναδικη. Εχεις εμπεδωσει τελεια το νοημα του εγωισμου σε ενα συνολο αλτρουιστικο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Create a website or blog at WordPress.com

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: